Wednesday, November 17, 2010

လြင့္ေမ်ာေနေသာ တိမ္တုိက္မ်ား(သို႔)မသိကိန္းတစ္ခု၏၀တၱဳ(၂)

သူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေနစဥ္မွာပဲ ေကာင္းကင္ရွိ ေန က ေတာ္ေတာ္ပူေလာင္ေနၿပီ။ပူေလာင္ မႈ႔က လူရဲ႕အေပၚယံလြာ အေရၿပားတြင္မက အတြင္းစိတ္ေတြပါ ေလာင္ကြ်မ္းေနတယ္။သူ သြားေနေသာ ေနရာသည္ ဘယ္လိုေနရာလဲ၊ပူေလာင္မႈ႕ေတြ ေ၀းကြာေနေသာ ေနရာလား၊မီးမ်ား နဲ႔ ကင္းေ၀းရာေနရာလား၊ေလာကႀကီးနဲ႔ ေ၀းရာသို႔လား၊ေတာနက္ႀကီးတစ္ခုလား၊သူ ကိုယ္တိုင္လဲ မသိႏိုင္ပါဘူး၊ဌက္ေတြ ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံသန္းေနသည္၊သူ႔ ဘ၀ ကလဲ ထုိဌက္ေတြလို ၿဖစ္ခ်င္သည္၊ေလဟုန္ စီးရင္း ေကာင္းကင္ ယံတြင္ ပ်ံသန္းဖို႔ေပါ့၊တိမ္တိုက္ေတြ လြင့္ေမ်ာေနသည္၊ေလႏွင္ရာကို ပဲေပါ့၊ထို တိမ္တိုက္ေတြထဲတြင္ ေရခိုးေရေငြ႔မ်ားပါသည္၊ေရခိုးေရေငြ႔မွ မိုးတိမ္တုိက္ေတြ အၿဖစ္ မိုးမ်ားရြာသြန္းသည္။သူ သည္ တိမ္တိုက္ေတြကို စိတ္၀င္စားသည္၊သဘာ၀တရားကို ႏွစ္သက္သည္၊တိမ္တုိက္ေတြလို ဘ၀ကို လြင့္ေမ်ာေနသည္။သူ႔တြင္ ရွိေသာ စိတ္ကူးမွာ တိမ္တုိက္ေတြထဲ ေပ်ာ္၀င္ေနရန္ၿဖစ္သည္။သူ႔ ေအးေအးလူလူပဲ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနသည္။သူ႔တြင္ ခရီးေဆာင္အိတ္တစ္လံုးမရွိ၊ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြ၊စိတ္ကူးေတြ၊အနာဂတ္ေတြ ေခါက္သိမ္းရန္ေတာ့ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးသာရွိသည္။သူ႔တြင္ Computer Laptop တစ္လံုးမရွိ၊တစ္ခုခုကို လုပ္သင့္၊မလုပ္သင့္ စဥ္းစားတက္ေသာ ဦးေႏွာက္၊အမွား၊အမွန္ သိတက္ေတာ့ စဥ္းစား ဥာဏ္ေတာ့ ရွိသည္။သူ႔တြင္ နားေထာင္စရာ MP3,MP4,MP5 မရွိ၊ဂီတ၊သံစဥ္ကို ခံစားတက္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ နား ေတာ့ရွိသည္။သူ႔တြင္ ႀကည့္စရာ တီဗြီ မရွိ၊သဘာ၀တရားကို ႀကည့္တက္ေသာ၊အႏုပညာကို ခံစားတက္ေသာ မ်က္စိေတာ့ရွိသည္။သူ႔တြင္ ကားတစ္စီးမရွိ၊ဖုန္းတစ္လံုးမရွိ၊ကိုယ့္ ဘ၀ကို ကိုယ္ ထုဆစ္တက္ေသာ ေၿခနွင့္ လက္ေတာ့ ရွိသည္။သူ႔တြင္ မရွိေသာ အရာမ်ား မွာ မ်ားၿပားသည္ဟု သူထင္သည္။ဘာပဲေၿပာေၿပာပါမရွိတာကိုေတြ ကို သူမသိၿခင္းသည္ သူ႔အတြက္ တန္ဖိုးမၿဖတ္ႏိုင္ေသာ ေရာင့္ရဲမႈ႕တစ္ခုပင္။သူ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေရာက္လာေသာ ေနရာသည္ ဘူတာတစ္ခု ၿဖစ္သည္။ဘူတာတြင္ ေစ်းသည္မ်ား ေအာ္ဟစ္စြာ ေစ်းေရာင္းေနႀကသည္။ကူလီ ထမ္းေသာ လူေတြက ကူလီထမ္းေနသည္။ေ႔ရွနားက ထုိင္ခံုတြင္ လူ၀ႀကီးတစ္ေယာက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။ကေလးတစ္သိုက္ ဆူညံေနႀကသည္။မႀကာမီ ရထားတစ္စင္းဘူတာသို႔ ေရာက္ရွိႀကသည္။ခရီးသည္မ်ား ဆင္းလာႀကသည္။တက္သူမ်ား တက္သြားႀကသည္။သူလဲ အပါအ၀င္ေပါ့။ဘ၀ဆို တာ ရထားတစ္စင္းလိုပါပဲ၊သံသရာ ခရီးတြင္ ေမာင္းႏွင္ရင္း က်န္ခဲ့တဲ့ သူက်န္ခဲ့ တက္သြားတက္သူ တက္သြား၊မရပ္မနား ခရီးဆက္ေနသည္။ေလာက အေႀကာင္း၊ဘ၀ အေႀကာင္း စဥ္းစားရင္း ရထားေပၚတြင္ သူအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။အေ၀းက မိုးေကာင္းကင္ထဲတြင္ တိမ္တိုက္မ်ား လြင့္ေမ်ာေနသည္။ထို တိမ္တိုက္ေတြထဲ သူ နစ္ေမ်ာေနရင္း မဆံုးေသးေသာ အိပ္မက္မ်ားမက္ေနပါေတာ့သည္။