တကယ္ပါ...
ေမွာ္ဆရာ တစ္ေယာက္ၿဖစ္လို႔ကေတာ့..
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြ
အသက္သြင္းလို႔ ရရင္ သြင္းလိုက္ခ်င္တယ္။
ဘာလိုလိုနဲ႔..
ခ်စ္ၿခင္းတရား ကို
အေရာင္ ဆိုးခဲ့တာလည္းႀကာေပါ့။
အတၱေတြ၊မာန ေတြ စားသံုးေနရေတာ့..
ဘ၀ က အစင္းရာေတြ နဲ႔ “ဓါတ္ၿပား တစ္ခ်ပ္” လို
အသံကုန္ ဟစ္ေႀကြးေနတယ္။
သားရဲေတြ ေပါမ်ားလွတဲ့ ဒီ ေတာနက္ထဲမွာ...
အ၀ိဇၨာ တရား ေတြ ေလာင္ကြ်မ္းေနတယ္။
ေဟ့...အသက္ေတြႀကီးလာၿပီ
ရထားေပၚက မဆင္းေသးဘူးလား?၊
ဟိုမွာ..ေသၿခင္းတရား ဆိုတဲ့ လက္မွတ္စစ္က
ေ႕ရွက ဘူတာမွာ ေစာင့္ေနတယ္။
မင္းတို႔ ငါ ရူးေနတယ္လို႔ ပဲေၿပာမလား?
ဒါမွမဟုတ္..
မင္းတို႔ပဲ ရူးေနတာလား?
အင္း..အကုန္လံုးေတာ့ ရူးေနတာပဲ (ယဥ္ယဥ္ေလးပဲေပါ့)
“ညေန ေန၀င္ခ်ိန္ အလွ” ကို စိတ္ကူး ပန္းခ်ီ ဆြဲေနတဲ့...
“ငါ” ဆို တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လြမ္းေတးေတြကို
မင္း ဘာလို႔ နားမေထာင္ခ်င္တာလဲ ခ်စ္သူ...
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ့ ၿပဒါး မွန္ တစ္ခ်ပ္ ကို
မင္း ဘာလို႔ မႀကည့္ခ်င္ရတာလဲ..။
ကဲ.. မိုးခ်ဳပ္ၿပီ
ငါ အိပ္ေတာ့ မယ္
ေက်းဇူးၿပဳ၍ လာမႏႈိးပါႏွင့္။ ။
No comments:
Post a Comment